فرهنگی

پل های تاریخی اصفهان

مسیر زاینده رود در زیر پل های تاریخی اصفهان

اگر تا به حال به اصفهان سفر کرده باشید و یا جاذبه های گردشگری آن را از رسانه ها  دیده باشید، با پل های تاریخی اصفهان آشنایی دارید. ما در این مقاله قصد داریم قدیمی ترین پل های اصفهان را که با زیبایی تاریخی خود از روی زاینده رودی که زمانی اصفهان را زنده نگاه می داشتند، به شما معرفی کنیم.  زاینده رود، رودخانه ای که شهر زیبای اصفهان را به دو نیمه تقسیم میکند، از بزرگترین رودخانه فلات در ایران می باشد. این رودخانه از چندین شهر و محله می گذرد و در مسیر حرکت خود طراوت و سرسبزی را به شهر تاریخی اصفهان هدیه می دهد.

 

پل های تاریخی اصفهان بر روی زاینده رود

 

زاینده رودی که رگ حیاتی برای اصفهان محسوب می شود، اتفاقات تاریخی زیادی را به خود دیده است. طولانی بودن مسیر زاینده رود سبب شده تا پل های زیادی در دوران تاریخی بر روی آن ساخته شده و امروز اصفهان را به شهر پل های تاریخی و زیبا در میان مردم بدل کند . پل هایی که سالیان سال استحکام خود را حفظ کرده اند و جز معماری های شاهکار ایرانی محسوب می شوند. از جمله پل های معروف اصفهان پل سی و سه پل، پل خواجو، پل مارنان، پل شهرستان و پل جوبی است. این پل ها آثار تاریخی فوق العاده ایرانی است که در ادامه با آنها بیشتر آشنا می شویم.

 

سی و سه پل شاهکار بی نظیر دوره صفویه

از معروف ترین پل های تاریخی اصفهان، سی و سه پل است که درسال ۱۰۰۵ و در زمان شاه عباس صفوی، با تلاش ها و هزینه های بسیار زیادی ساخته شد. نام دیگر این پل پل  الله وردی خان می باشد.  این پل  طولانی ترین پل میان پل های تاریخی اصفهان بر روی آب های آرام زاینده رود محسوب می شود. سی و سه پل دارای ۳۳ دهانه برای هدایت آب است که همین امر باعث نام گذاری این پل به سی و سه پل شد و  در طی سالیان طولانی با نام های متفاوتی شناخته می شود. پل سی و سه چشمه، پل چهارباغ، پل جلفا و و پل زاینده رود از جمله اسم هایی است که در گذشته مورد استفاده قرار می گرفت.

 

سی و سه پل شاهکار بی نظیر دوره صفویه

 سی و سه پل به دلیل موقعیت مرکزی، معماری منحصر به فرد و وسعتی که دارد، میان مشهورترین پل های تاریخی در اصفهان قرار دارد. اگر از فاصله ای مناسب به این پل بی نظیر نگاه کنید، انعکاس دهانه های پل بر روی آب های روان زاینده رود جلوه ای خیره کننده را برای بازدیدکنندگان به ارمغان می آورد. نکته مهم در مورد این پل این است که در سال ۱۳۱۰ جز آثار ملی ایران ثبت شد و هرساله مردمان زیادی از گوشه و کنار ایران و جهان از این پل بازدید می کنند.

 

پل خواجو شناسنامه تاریخی اصفهان

پل خواجو یکی دیگر از پل های تاریخی اصفهان واقع در شرق سی و سه پل است که به نام پل بابا رکن الدین نیز شناخته می شود. معماری و ساخت پل خواجو به اواسط قرن هفدهم بر می گردد که  در دوره صفوی و به دستور شاه عباس ساخته شده است. پل خواجو را بخاطر تقارن در ساخت، معماری ایرانی، کاشی کاری بی نظیر، می توان به عنوان شناسنامه ی تاریخی اصفهان معرفی کرد که بازدیدکنندگان را مجذوب خود می کند. استحکام و دوام بالای این پل بعد از گذشت سالیان طولانی توجه بسیاری را به خودش جلب کرده و امروزه به یک مرکز تاریخی بسیار مهم و مکانی برای تبادل اجتماعی و بازدید فرهنگی تبدیل شده است.

 

پل خواجو شناسنامه ی تاریخی اصفهان

 

این پل در زمان قدیم مسیری برای رفت و آمد عابران پیاده، اسب ها، کالسکه ها و هم به عنوان سد مورد استفاده قرار می گرفت. اگر نگاهی دقیق به مرکز این پل بیاندازید، متوجه تفاوت معماری آن می شوید. این غرفه هشت ضلعی در مرکز پل ساخته شده تا مکانی خاص برای استراحتگاه شاه عباس و خاندان سنتی خود فراهم کند.

 

پل مارنان یادگاری از دوره ساسانی

پلی دیگر از بین پل های تاریخی اصفهان پل مارنان است که در اصل ماربین نامیده می شود و در غرب سی و سه پل قرار دارد. این پل  در دوران ساسانیان ساخته شد و توسط خواجه سرفراز در قرن هفدهم میلادی آن را تعمیر و بازسازی کردند. اگر نگاهی به تاریخچه این پل بیندازید، متوجه قدمت بسیار طولانی آن می شوید که قدیمی تر از پل خواجو و سی و سه پل می باشد، اما به دلیل معماری ایرانی و دقت ساخت آن، این پل بعد از قرن ها همچنان استحکام و دوام خود را حفظ کرده است.

 

پل مارنان یادگاری از دوره ساسانی

 

این پل از معماری متفاوتی نسبت به بقیه پل ها برخوردار است. اگر کمی به آن دقت کرده باشید، در دو طرف پل شاهد تفاوت موج آب می شوید. آب در ضلع غربی این پل بسیار آرام حرکت می کند ولی در ضلع شرقی صدای غرش آب آرامش عجیبی به فضا می دهد.

 

پل جویی نشانی از هنر تاریخی اصفهان

این پل در سال ۱۶۶۵ در دوران صفوی ساخته شد و به نام های جویی یا جوبی معروف است. و گاهآ آن را پل چوبی نیز می‌نامند. این پل بدلیل وجود نهر که باعث حرکت آب از سمتی به سمت دیگر می شد به پل جویی معروف شد، اما در گذر زمان بدلیل معماری که داشت به پل چوبی تغییر یافت؛ زیرا بافت اصلی این پل از چوب است که روی سنگ ساخته شده است. این پل از ۲۱ طاق تشکیل شده است و دو سالن در وسط آن قرار دارد. در واقع این دو سالن مخصوص استفاده شاه و خاندان و درباریانش بود.

 

پل جویی نشانی از هنر تاریخی اصفهان

 

پل جویی  در اصل، برای عبور مهمانان خاص بود و مردم عادی اجازه عبور و مرور بر روی این پل را نداشتند. اگر نگاهی به این پل بیاندازید، متوجه ظاهر ساده این پل می شوید. این پل بیشتر برای آبیاری و اتصال باغ های سلطنتی پادشان در قسمت شمالی رودخانه زاینده رود شاخته شد.

 

پل شهرستان قدیمی ترین پل تاریخی اصفهان

پل شهرستان از اولین پل هایی است که در اصفهان قرار داشت و در دو دوره متفاوت ساخته و تکمیل شده است. پایه های این پل در دوران هخامنشیان بنا شد و اما این سامانیان بودند که ساخت این پل را تکمیل کردند. اگر به نمای این پل دقت کنید، تفاوتی در ظاهر پل شهرستان با دیگر پل های زاینده رود می شوید. پایه های این پل از ۱۲ پایه سنگی و با سنگ، آجر و غیره ساخته شده است. پل شهرستان به عنوان قدیمی ترین پل تاریخی اصفهان شناخته میشود و نکته جالبی که این پل را بقیه پل های تاریخی متمایز کرده، استفاده نظامی از این پل بوده است.

 

پل شهرستان قدیمی ترین پل تاریخی اصفهان

 

پل شهرستان در زمان جنگ برای عبور و مرور نظامی استفاده می شد و بیشتر در معرض آسیب های جنگی قرار داشت که باعث شده دوبار به بازسازی این پل بپردازند. علاوه بر کاربرد نظامی، معماری ارزشمند این پل کاربرد دیگری را به وجود آورده است. پل شهرستان از سیزده قوس بزرگ و هشت طاق کوچکتر تشکیل شده که باعث کنترل جریان آب در هنگام سیل و طغیان شده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *